|
FABUŁA STARCRAFTA
Preludium #
Epizod 1 #
Epizod 2 #
Epizod 3 #
Następstwa
Epizod 4 #
Epizod 5 #
Epizod 6 #
Epilog #
Dodatki
Postacie Terran #
Postacie Protossów #
Postacie Zergów #
Postacie pomniejsze
EPIZOD 1 - REBELIANCKI OKRZYK
W chwili wybuchu wojny jedyną
siłę militarną
Mar Sary stanowiła kolonialna milicja (ang. Colonial Militia), podległa urzędnikowi o tytule sędziego (ang. Magistrate). Milicja Mar Sary była słabo uzbrojona i nie była dostatecznie liczna, aby powstrzymać inwazję, zatem w ich gestii pozostało nadzorowanie ewakuacji ludności z obszarów uznanych za zagrożone, do terenów, ską
d rzekomo mieli zostać zabrani przez statki ewakuacyjne, sprawy militarne pozostawiono zaś generałowi Edmundowi Duke’owi i jego Eskadrze Alfa. Konfederacja, chcą
c zapewnić sobie jak najlepszą
kontrolę nad działaniami milicji, umieściła na stanowisku kolonialnego sędziego właściwego dla siebie człowieka (Uwaga: wcielił się w niego gracz). Milicja przystą
piła do działania…
Część pierwsza – Pustkowia (ang. Wasteland)
Oddziały milicji rozpoczęły przygotowania do ewakuacji, gdy zostały wysłane w pustkowie, gdzie zbierać się mieli uchodźcy. Przygotowywaniem tymczasowej bazy oraz ochroną
szlaków ewakuacyjnych zają
ł się strażnik Jim (James) Raynor, jeden z oficerów milicji.
Część druga – Stacja Backwater (ang. Backwater Station)
Rozpoczęły się serie tajemniczych ataków na oddziały milicji. Niepokój wzbudził sygnał wezwania pomocy ze stacji Backwater, która zgłosiła atak niezidentyfikowanych organizmów. Po tej wiadomości kontakt ze stacją
się urwał. Generał Edmund Duke, dowiedziawszy się o zajściu, nakazał milicji czekać, oświadczają
c, iż jego żołnierze zajmą
się tym sami. Jim Raynor nie zamierzał jednak czekać bezczynnie na przyjście Konfederatów i za przyzwoleniem sędziego zabrał ze sobą
uzbrojone oddziały, przychodzą
c na odsiecz stacji Backwater, a także podejmują
c walkę z Zergami i niszczą
c zainfekowane przez nich centrum dowodzenia. Ten krok został potraktowany przez generała Edmunda Duke’a jako pretekst do aresztowania Raynora i jego ludzi pod zarzutem zniszczenia mają
tku Konfederacji. Pomimo faktu, że Konfederackie centrum ewidentnie było zainfekowane, ludzie Raynora wraz z dowódcą
zostali zatrzymani i przewiezieni na statek więzienny na orbicie.
Część trzecia – Desperackie Przymierze (ang. Desperate Alliance)
Po incydencie w stacji Backwater rozpoczęła się seria aresztowań wśród funkcjonariuszy milicji. Generał Edmund Duke otrzymał od kolonialnego sędziego list, w którym ten ostro skrytykował jego nieudolne postępowanie, unikanie walki z Zergami, niepowodzenia w ratowaniu okrą
żonych oddziałów, oraz masowe aresztowania żołnierzy milicji. Duke jednak zignorował te protesty. Konfederaci wcią
ż unikali walki z Zergami i stało się jasne, że zamierzają
spisać Mar Sarę na straty. Wtedy pomocną
dłoń wycią
gną
ł nie kto inny, jak Arcturus Mengsk, przywódca Synów Korhala. Zaoferował on ewakuację mieszkańców Mar Sary, jeśli tylko milicja zdoła powstrzymać napór Zergów dostatecznie długo. Sędzia, chociaż zdawał sobie sprawę, że współpraca z Mengskiem nie przyniesie mu chluby w Konfederacji, przystał na propozycję. Milicja zdołała powstrzymać ataki Zergów, a statki Synów Korhala wysłane przez Mengska ewakuowały większość mieszkańców planety. Co więcej, zaatakowali oni okręt więzienny Konfederacji i oswobodzili uwięzionych tam żołnierzy milicji, w tym Jima Raynora. Wtedy oddziały Eskadry Alfa opuściły już praktycznie planetę.
Część czwarta – Instalacja Jacobsa (ang. Jacobs Installation)
Przed ucieczką
z Sary, Synowie Korhala z pomocą
Raynora dokonali ataku na znajdują
ce się na powierzchni planety laboratorium, zwane kompleksem Jacobs. Skradli stamtą
d dyski z danymi, zawierają
cymi informacje z badań nad Zergami. Wtedy też po raz pierwszy wydał się fakt, że Konfederaci o ich obecności wiedzieli od dawna.
Milicja wraz z kolonialnym sędzią
Mar Sary przystała do Synów Korhala. Raynor zyskał w armii Mengska rangę kapitana. Po opuszczeniu planety przez ludzi natychmiast zjawili się tam Protossi, całkowicie wyniszczają
c wszelkie życie, przede wszystkim zaś Zergów.
Część pią
ta – Rewolucja (ang. Revolution)
Po zniszczeniu Mar Sary flota Synów Korhala przybyła do granicznej kolonii Konfederacji, Antigi Prime. Planeta ta była wówczas okupowana przez wojska Eskadry Alfa, dowodzonej przez Duke’a. Zdusił on rebelię Antigan, otaczają
c ich własnymi wojskami i umieszczają
c swego podkomendnego na stanowisku tamtejszego oficera. Mengsk zdecydował się wesprzeć antigańską
rewoltę, chcą
c pozyskać kolejnych zwolenników.
Żołnierze Synów Korhala zostali wysłani pod komendą
porucznik Sary Kerrigan oraz Raynora, aby zniszczyć garnizon Konfederatów. Operacja się powiodła, Antiganie zrzucili konfederackie jarzmo, a następnie odparli atak ekspedycji karnej sił Eskadry Alfa.
Tymczasem doniesienia o atakach ksenomorfów nie pozostawiały wą
tpliwości rebeliantom – Zergowie zainfekowali już także Antigę Prime.
Część szósta – Norad II
Po wybuchu rewolty Antigan szczęście dopisało Synom Korhala po raz kolejny. Okręt flagowy generała Duke’a, krą
żownik „Norad II”, został podczas działań na orbicie Antigi Prime zaatakowany przez Zergów i zestrzelony. Statek oraz jego załoga przetrwali katastrofę, rozbili się jednak na terytorium opanowanym przez Zergów, otoczeni przez znaczne siły nieprzyjaciela. Żołnierze Eskadry Alfa próbowali udzielić pomocy swemu dowódcy, ale Zergowie bardzo im to utrudniali. Z pomocą
zwrócili się do nich Synowie Korhala. Mengsk liczył, że pomagają
c Edmundowi Duke’owi pozyska go jako sojusznika. Wysłane siły pod komendą
Raynora zdołały przebić się do uszkodzonego „Norada II”, Duke zaś uległ perswazji Mengska, przystępują
c do jego rebelii. W ślad za nim poszła praktycznie cała Eskadra Alfa. To było wielkie zwycięstwo Synów Korhala.
Prawdopodobnie z pomocą
Duke’a zdołano w tamtym czasie rozszyfrować dane z dysku skradzionego Konfederatom z instalacji Jacobs. Zawierały one plany Emitera Psionicznego (ang. Psi Emmiter). Urzą
dzenie to posiadało niezwykłe możliwości – uaktywnione, wysyłało potężny impuls psioniczny, który skłaniał wszystkich Zergów w promieniu wielu lat świetlnych do podą
żania do źródła przekazu, czyli miejsca ustawienia Emitera. Wtedy wydały się też zbrodnie Konfederacji, która sama sprowadziła Zergów na Mar Sarę i Chau Sarę, przyczyniają
c się do śmierci tych planet.
Część siódma – Karta Atutowa (ang. The Trump Card)
Z powodu przejścia całej elitarnej Eskadry Alfa na stronę Synów Korhala, w rzą
dzie na Tarsonis narastała panika. Mają
c nadzieję na opanowanie sytuacji na Antidze, wysłali znaczne siły wydzielone z Eskadry Delta. Liczyli, że uda im się nie tyle zniszczyć siły rebelii, co utrzymać rebeliantów na planecie dostatecznie długo, aby zginęli z rą
k Zergów, albo spalili ich Protossi. Mengsk jednak obrócił wtedy po raz pierwszy broń Konfederatów przeciwko nim. Wysłał Sarę Kerrigan z Emiterem Psionicznym w środek terytorium Konfederatów, aby tam został aktywowany.
Emiter zadziałał szybko i na Antigę Prime przybywały setki tysięcy Zergów. Konfederaci nie byli w stanie odeprzeć ataku ze względu na miażdżą
cą
przewagę liczebną
wroga. Korzystają
c z sytuacji, rebelianci ewakuowali się z planety, pozostawiają
c Konfederatów na pastwę Zergów. Niedługo potem na Antidze Prime zjawili się Protossi, po raz kolejny wypalają
c całe życie na powierzchni planety.
Synowie Korhala tymczasem obrali kurs na Tarsonis…
Część ósma – Wielki Nacisk (ang. The Big Push)
Mają
c po swojej stronie całą
Eskadrę Alfa wraz z Duke’m, oraz potężne Emitery Psioniczne, Mengsk postanowił zaatakować macierzystą
planetę Konfederacji, Tarsonis. Plan ataku został opracowany dzięki pomocy generała Edmunda Duke’a, który obroniwszy wcześniej Tarsonis w ponad trzydziestu walnych bitwach (jak sam twierdził), znał dokładnie obronę planety. Podją
ł decyzję o frontalnym ataku, zamierzają
c przeprowadzić desant na jednej z platform obronnych na orbicie Tarsonis, zajętych przez oddziały Eskadry Delta i Eskadry Omega. Jak twierdził, atak ten mógłby spowodować wystarczają
ce zamieszanie w systemie obronnym, aby można było wysłać niewielkie siły desantowe na powierzchnię planety. Duke zamierzał osobiście zają
ć się operacją
. Ten nagły pokaz odwagi i kompetencji ze strony generała zaimponował Jamesowi Raynorowi, człowiekowi, który z powodu działań Duke’a znalazł się po stronie Synów Korhala. Jednakże ci dwaj mężczyźni szybko mieli znaleźć się po przeciwnych stronach barykady.
Atak na platformy powiódł się, a garnizony Eskadr Delta i Omega zostały zniszczone. Jednak ku zdumieniu i zbulwersowaniu Raynora oraz Sary Kerrigan atak nie został kontynuowany. Zamiast tego Duke umieścił na powierzchni Tarsonis około tuzina Emiterów Psionicznych, co uczynił zgodnie z rozkazem Arcturusa Mengska. Ta nierozważna decyzja wzbudziła wą
tpliwości w Raynorze i Kerrigan co do nieomylności i intencji działań niegdyś idealistycznego przywódcy rebelii. Jak się niedługo potem miało okazać, było to słuszne.
Część dziewią
ta – Nowy Gettysburg (ang. New Gettysburg)
Plan Mengska zadziałał i Tarsonis zostało zalane przez tysią
ce Zergów, którzy przełamali obronę Konfederatów i rozpoczęli zagładę ich rodzimego świata. Konfederaci wcią
ż jednak stawiali opór. Wkrótce jednak sprawy skomplikowały się, gdy nagle na Tarsonis pojawiła się flota Protossów, atakują
c siły Zergów. Mengsk stwierdził, że atak Zergów może zostać obrócony przeciw Protossom, co dałoby Konfederatom szansę na ucieczkę. Podją
ł zatem ryzykowną
decyzję, wysyłają
c Kerrigan ze znacznymi siłami zbrojnymi pomiędzy atakują
cych Zergów i Protossów, z zadaniem przechwycenia awangardy tych ostatnich. Pomimo stanowczego sprzeciwu Raynora, Kerrigan posłusznie wykonała rozkazy. Wierzyła bowiem, że Protossi przybyli na Tarsonis nie po to, aby zniszczyć jedynie Zergów, lecz całą
planetę. Jednocześnie wyraziła pewność, że Mengsk przybędzie jej z odsieczą
.
Synowie Korhala nawią
zali walkę z Protossami i powstrzymali ich, neutralizują
c ich siły, ale wówczas osłabione wojska rebeliantów zostały zaatakowane przez ogromne siły Zergów. Kerrigan wysłała wiadomość, proszą
c o natychmiastową
ewakuację jej sił. Mengsk jednak niespodziewanie odwołał rozkaz, wydają
c polecenie opuszczenia systemu całej flocie. Mimo głośnych protestów Raynora, pozostawił Kerrigan na pastwę Zergów. Kontakt z nią
urwał się, a Synowie Korhala nie byli już w stanie skontaktować się z odciętymi siłami pod Nowym Gettysburgiem, gdzie stoczyła się bitwa. Ich flota uciekła w spokojniejszy rejon na orbicie Tarsonis.
Część dziesią
ta – Młot Opada (ang. The Hammer Falls)
Zdrada, jakiej dopuścił się Mengsk wobec Kerrigan, wstrzą
snęła zwłaszcza Jimem Raynorem (między nim, a Kerrigan zaczęło się bowiem rodzić uczucie). Odkrył wreszcie prawdziwe zamiary Mengska, któremu nie zależało wcale na wzięciu pomsty, lecz na opanowaniu całej ludzkiej przestrzeni. Powodowany gniewem na przywódcę, którego niegdyś tak podziwiał, obrócił się przeciw niemu, zebrawszy zbrojną
grupę oddanych mu zwolenników (większość z nich stanowili byli funkcjonariusze milicji z Mar Sary). Z pomocą
generała Edmunda Duke’a Mengsk aktywował potężne działo jonowe, chcą
c uniemożliwić ucieczkę flotylli Raynora. Ten ostatni zniszczył je jednak i zbiegł z oddziałów Synów Korhala, nieco później kradną
c nawet okręt flagowy Mengska „Hyperion”, którego wykorzystywał na własny użytek.
Po splocie wydarzeń, które doprowadziły do zagłady Tarsonis i jej rzą
du, Konfederacja właściwie przestała istnieć. Została oficjalnie rozwią
zana, a w jej miejsce Arcturus Mengsk proklamował utworzenie nowego, świetlanego rzą
du, który przybrał nazwę Terrańskiego Dominium (ang. Terran Dominion). Pod jego sztandarem zjednoczyły się niemal wszystkie kolonie Terran w sektorze Koprulu, z wyją
tkiem Umoi, Morii oraz… niezależnych sił dowodzonych przez Raynora. Mengsk ustanowił stolicę nowego rzą
du na Korhal IV, gdzie przystą
piono już do odbudowy cywilizacji, siebie zaś koronował na imperatora, uzyskują
c dyktatorską
władzę. W dniu swej koronacji wygłosił płomienne przemówienie.
Mają
c u swego boku generała Edmunda Duke’a, Mengsk nie spotkał się z żadnym oporem ze
strony głównych gwardii Terran w sektorze. Umocnił dzięki temu swą
władzę oraz zasilił armię Dominium, siłą
wcielają
c do niej pozostałych żołnierzy nieistnieją
cej już Konfederacji.
Rebelia Mengska zakończyła się, lecz nie oznaczało to jeszcze końca jego historii…
|